Κυπριακό Κέντρο του Δ.Ι.Θ.

Ο Διόνυσος, γιος του Δία και της κόρης του Κάδμου Σεμέλης, επιστρέφει με ανθρώπινη μορφή στη Θήβα, πατρίδα της μητέρας του, με σκοπό να επιβάλει τη λατρεία του. Οι αδελφές της Σεμέλης καθώς και η Αγαύη, μητέρα του βασιλιά της Θήβας Πενθέα, στην αρχή αρνιούνται να τον αναγνωρίσουν ως Θεό και γι’ αυτό τις τρελαίνει και μαζί με τις άλλες γυναίκες της Θήβας ανεβαίνουν στον Κιθαιρώνα, όπου επιδίδονται σε λατρευτικά όργια. Ο Πενθέας αρνείται κι αυτός να δεχθεί τη λατρεία του νέου Θεού και αποφασίζει να στραφεί εναντίον των Μαινάδων. Συλλαμβάνει και φυλακίζει τον Διόνυσο, ο οποίος όμως ελευθερώνεται και καταστρέφει με σεισμό το παλάτι. Ακολούθως ο Διόνυσος πείθει τον Πενθέα να μεταμφιεσθεί ως Μαινάδα και να πάει στο βουνό, για να κατασκοπεύσει τις γυναίκες. Εκεί οι γυναίκες τον ανακαλύπτουν και ορμούν, με πρώτη την Αγαύη, επάνω του και τον κατασπαράσσουν. Η Αγαύη επιστρέφει στην πόλη με το κεφάλι του γιου της, θεωρώντας το κεφάλι λιονταριού, ενώ ο Κάδμος την κάνει να συνειδητοποιήσει την πράξη της. Το έργο τελειώνει με τον Διόνυσο να εμφανίζεται ως θεός πια, ν’ ανακοινώνει την τύχη των ηρώων και να εδραιώνει τη λατρεία του.


Σκηνοθετικό Σημείωμα

Ο ΞΕΝΟΣ
“Έχω δίκιο, είχα δίκιο, πάντα είχα δίκιο”, Albert Camus “L’etranger”
“Να σέβεσαι πάντοτε τους ξένους”, Ευριπίδης

Πόσο κακό είναι ένα άκακο ψέμα που φέρνει ευτυχία;
Πού σε βλάπτει να αποδεχθείς την πίστη του άλλου;
Τι σου στοιχίζει όταν λατρεύει τον όποιο θεό του;
Τι σε μέλει αν προσεύχεται;
Τι σου φταιν τα είδωλά του;
Γιατί γκρεμίζεις τους ναούς του;
Πού σε ενοχλεί όταν γλεντάει;
Τι σου κοστίζει όταν χαίρεται;
Τι σε πειράζει η γνώμη του, το ρούχο του, το φαγητό του;
Όποιος επέλεξε να ζήσει μόνος, να μένει απόμερα στη συντροφιά, να στέκει όταν χορεύουν γύρω, να σκυθρωπιάζει στις γιορτές· όποιος προτίμησε να απέχει από το γλέντι, να λέει ξένους τους οικείους, να ζει σαν ξένος μες σε γνώριμους κι αμπαρωμένος μες στα τείχη του εγωισμού, να ζει τυφλός βουλιάζοντας στη σιγουριά της μισαλλοδοξίας· όποιος χορταίνει από την κίβδηλη πεποίθηση πως μόνος κατέχει τη μόνη αλήθεια·
αυτός δεν έχει θέση στη χώρα των ανθρώπων.

Ποιος είναι τελικά ο ξένος;
Ένας νέος Θεός επισκέπτεται την πόλη.
Ένας Θεός διαφορετικός από τους άλλους.
Μαζί του φέρνει μουσικές, χορούς και τη γλυκιά μέθη του κρασιού.
Ο παλαιός άρχοντας της πόλης μπαίνει στον χορό του. Μαζί κι ο μεγάλος μάντης. Ο κόσμος βγαίνει στους δρόμους να τον υποδεχτεί. Οι γυναίκες παίρνουν τα βουνά για να τον δοξάσουν.
Μα ο νεαρός άρχοντας νιώθει να απειλείται.
Ποιος είναι αυτός που ήρθε να μας αλλάξει τα ήθη τα πατρογονικά;
Η πόλη που αυτός διοικεί είναι κλειστή στους ξένους. Κανείς δεν θα απειλήσει την ηρεμία της.
Ο Θεός κάνει υπομονή. Του δίνει μία ευκαιρία. Του δίνει και δεύτερη. Του δίνει ακόμα μία ευκαιρία να αλλάξει μυαλά. Όμως ο νεαρός άρχοντας στέκει αλύγιστος μπροστά στο κύμα σαν γέρικο δέντρο. Και σπάει, καταποντίζεται. Ο Θεός δεν έχει άλλη υπομονή. Όποιος τον αρνήθηκε, τώρα θα πληρώσει.

“Πρέπει να προσέχουμε τί μουσική ακούμε διότι η φαύλη μουσική και τα πονηρά τραγούδια δημιουργούν ακόλαστα ήθη και ανάρμοστους τρόπους ζωής και ανθρώπους που ρέπουν στη μαλθακή ζωή, τη νωθρότητα και την υποταγή στις γυναίκες .”
Πλούταρχος


Δρόμος με Δέντρα

Ο θίασος Δρόμος με Δέντρα ιδρύθηκε το 2000 από την σκηνοθέτιδα και ηθοποιό Μάρθα Φριντζήλα και από τον συνθέτη και σκηνογράφο Βασίλη Μαντζούκη. Στα δώδεκα χρόνια της πορείας του ο θίασος έχει παρουσιάσει δώδεκα θεατρικές παραστάσεις και έντεκα πειραματικά δρώμενα, ενώ έχει λάβει μέρος σε θεατρικά και μουσικά φεστιβάλ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Έχει συνεργαστεί με το Εθνικό Θέατρο, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το Θέατρο του Νέου Κόσμου, το Θέατρο Χώρα και το “Μουσικό Χωριό” στον Άγιο Λαυρέντιο Πηλίου καθώς και με το Stockton College of New Jersey και το Princeton University of New York σε συνεργασία με το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Παραστάσεις:

2012 Aridnere -ένα παράδοξο καμπαρέ, σκηνοθεσία Μάρθα Φριντζήλα, 2012 Henri Desire Landru, Drama Perpetua, σκηνοθεσία Γιώργος Φριντζήλας, 2012 Αντόν Τσέχωφ, Οι Τρεις Αδερφές, σκηνοθεσία συλλογική, 2011 Ευριπίδη Ηλέκτρα, σκηνοθεσία Μάρθα Φριντζήλα, 2011 Χόρχε Λουίς Μπόρχες Παγκόσμια Ιστορία της Αϋπνίας, σκηνοθεσία συλλογική, 2008-9 Λιουντμίλλα Πετρουσέφσκαγια Έρωτας, σκηνοθεσία Μάρθα Φριντζήλα, 2008 Σοφοκλή Αίας, σκηνοθεσία Μάρθα Φριντζήλα, 2008 Ρόναλντ Σίμελλφένιχ Αραβική Νύχτα, σκηνοθεσία Μάρθα Φριντζήλα, Θέατρο του Νέου Κόσμου), 2007-2008 Νικολάι Λέσκοφ, Κατερίνα Ισμαῒλοβα, σκηνοθεσία Μάρθα Φριντζήλα, 2007 Σοφοκλή Αίας, σκηνοθεσία Μάρθα Φριντζήλα, 2006-7 Λιουντμίλλα Πετρουσέφσκαγια, Έρωτας, σκηνοθεσία Μάρθα Φριντζήλα, 2005 Μαριβώ, Η Κληρονομιά, σκηνοθεσία Μάρθα Φριντζήλα, 2003 Ράινερ Μαρία Ρίλκε, Ο Ξένος, σκηνοθεσία Μάρθα Φριντζήλα, 2002 Ευριπίδη Ίων, σκηνοθεσία Μάρθα Φριντζήλα, 2001 Σάμιουελ Μπέκετ, Σκιρτήματα, σκηνοθεσία Βασίλης Μαντζούκης, Μάρθα Φριντζήλα.


Διανομή

Μετάφραση: Νικολέττα Φριντζήλα
Σκηνοθεσία: Μάρθα Φριντζήλα
Μουσική, σκηνικός χώρος: Βασίλης Μαντζούκης
Σχεδιασμός φωτισμού: Felice Ross
Βοηθός φωτιστή: Σοφία Αλεξιάδου
Χορογραφία: Rootlessroot – Λίντα Καπετανέα, Jozef Frucek
Κοστούμια: Ηλιάννα Σκουλάκη
Φωνητική διδασκαλία: Άντζελα Μπρούσκου
Επιστημονικός συνεργάτης: Ιωσήφ Βιβιλάκης

Διόνυσος: Γιώργος Φριντζήλας
Πενθέας: Γιώργος Βουρδαμής
Αγαύη: Άντζελα Μπρούσκου
Κάδμος: Αργύρης Μπακιρτζής
Τειρεσίας: Παρθενόπη Μπουζούρη
Θεράπων: Φοίβος Συμεωνίδης, Μιχάλης Πανάδης, Τάσος Δημητρόπουλος
A Αγγελιαφόρος: Φοίβος Συμεωνίδης
B Αγγελιαφόρος: Μιχάλης Τιτόπουλος

Χορός:
Σταυρούλα Παυλίκου, Κατερίνα Πατσιάνη, Νάνσυ Σιδέρη, Πηνελόπη Τσιλίκα, Αλεξάνδρα Ταβουλάρη, Αφροδίτη Κλεοβούλου, Σμαράγδα Κάκκινου, Ντούνια Γρατσία, Ιωάννα Νασιοπούλου, Χρυσάνθη Πίκουλα

Μουσικοί:
Μάρθα Φριντζήλα (φωνή), Βασίλης Μαντζούκης (ηλ. Κιθάρα, tapes, φωνή), Αντώνης Μαράτος (μπάσο), Νίκος Παπαβρανούσης (τύμπανα), Κώστας Νικολόπουλος (ηλ. Κιθάρα), Πανού Μανού (ηλ. Κιθάρα, πλήκτρα, φωνή), Βαγγέλης Παρασκευαῒδης (ηχοληψία)

Share